همه ی آنچه رامی شودنوشت ومی توان گفت فقط همین است وبس...

این نیزمی گذرد.

امروزپس ازقریب به22سال سنوات خدمت به کارگزینی اداره مراجعه کردم تاشایدبتونم بابهره مندی ازاصطلاحات رایج آموزش وپرورش درطرح تقلیل ساعت آموزشی شرکت نمایم وبه درجه تقلیل ساعت آموزشی نایل آیم.

امسال دربیست ودومین سال خدمت درآموزش وپرورش درروزبازگشایی مدارس؛

زنگ آغازمدرسه رادرمنطقه20ناحیه2شهرری دبیرستان ملاصدرانواختم.

چه مفهوم غریب وناآشنایی که مدتیست باروان شناسی هم پهلوشده است والبته

قراراست جای خودرابه روان شناسی اسلامی دهدتاازاین غرابت بیرون آید.

زمانی می گفتندجایی است برای درس خواندن ولی الان جایی است برای درس

دادن به آنهایی که درس می خوانندولی قطعاجایی خواهدشدنه برای آنهایی که

درس می دهندونه آنهایی که درس می خوانند.

چون سیاست ماعین دیانت ماست ودیانت ماعین سیاست ماواین بهترین مدرسه

ودرس است.

احساسات ناکافی؛قصه غصه های ناتمام بخشی ازمردم سرزمینی است که هرلحظه ازاحساسات ناتمامشان

رادردیگران گدایی می کنند.

پس ازسال هاتلاش درپست سازمانی مشاورمدرسه سال تحصیلی97-98رابااتکال به خداوندمهربان

درپست سازمانی معاون آموزشی مشغول شدم وامیدوارم بتوانم بانظم بخشی بیشتربه مدرسه در

رسالت فرهنگی که برعهده دارم موفق گردم.

بادعای خیردوستان

نواختن زنگ مهردرسال تحصیلی97

مصادف با

سوگواری سیدوسالارشهیدان درمهرحسینی